ای نور چشم من سخنی هست گوش کن | غزل شماره 398 حافظ

متن غزل شماره 398 از دیوان غزلیات حافظ را در ادامه میتوانید بخوانید و در انتها تفسیر این غزل برای فال آمده است.

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن
چون ساغرت پُر است بنوشان و نوش کن

در راه عشق وسوسهٔ اهرمن بسیست
پیش آی و گوشِ دل به پیام سروش کن

برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماند
ای چنگ ناله برکش و ای دف خروش کن

تسبیح و خرقه لذّت مستی نبخشدت
همّت در این عمل طلب از می‌فروش کن

پیران سخن ز تجربه گویند گفتمت
هان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن

بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق
خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن

با دوستان مضایقه در عمر و مال نیست
صد جان فدای یار نصیحت نیوش کن

ساقی که جامت از می صافی تهی مباد
چشم عنایتی به من دردنوش کن

سرمست در قبای زرافشان چو بگذری
یک بوسه نذر حافظ پشمینه‌پوش کن

تفسیر فال

کار امروزتان را به فردا موکول نکنید، چرا که تأخیر در انجام وظایف می‌تواند به نتایج نامطلوب و ناخواسته بینجامد. گاهی اوقات، هوی نفس و وسوسه‌های شیطانی می‌توانند بر شما غلبه کنند و شما را از راه راست منحرف سازند. در چنین مواقعی، یادآوری خداوند و ذکر و تسبیح او می‌تواند روح شما را تقویت کند و به شما آرامش بخشد. سعی کنید با نهایت همت و اراده قوی به کاری که در نظر دارید بپردازید؛ این دو عنصر کلیدی می‌توانند شما را در مسیر موفقیت یاری دهند. همچنین از تجربیات گرانبهای پیران استفاده کنید؛ زیرا آن‌ها با چالش‌ها و مشکلات مختلف زندگی آشنا هستند و می‌توانند راهنمایی‌های ارزشمندی ارائه دهند. بدین ترتیب، اطمینان حاصل خواهید کرد که از مال و ثروت بی بهره نمی‌مانید. فراموش نکنید که چشم عنایت خداوند همیشه بر شماست، پس با اعتماد به نفس پیش بروید و از فرصت‌هایی که برایتان فراهم می‌شود بهره‌برداری کنید.

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن | غزل شماره 398 حافظ

فال حافظ

منبع: پارسی دی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *