چو گل هر دم به بویت جامه در تن | غزل شماره 389 حافظ

متن غزل شماره 389 از دیوان غزلیات حافظ را در ادامه میتوانید بخوانید و در انتها تفسیر این غزل برای فال آمده است.

چو گل هر دم به بویت جامه در تن
کنم چاک از گریبان تا به دامن

تنت را دید گل گویی که در باغ
چو مستان جامه را بدرید بر تن

من از دست غمت مشکل برم جان
ولی دل را تو آسان بردی از من

به قول دشمنان برگشتی از دوست
نگردد هیچ کس با دوست دشمن

تنت در جامه چون در جام باده
دلت در سینه چون در سیم آهن

ببار ای شمع اشک از چشم خونین
که شد سوز دلت بر خلق روشن

مکن کز سینه‌ام آه جگرسوز
برآید همچو دود از راه روزن

دلم را مشکن و در پا مینداز
که دارد در سر زلف تو مسکن

چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظ
بدین سان کار او در پا میفکن

تفسیر فال

حاضرید برای رسیدن به نیات و آرزوهای خود هر کاری که لازم است انجام دهید. شاید در ابتدا رسیدن به حاجات و اهداف شما محال به نظر برسد، اما با توکل بر خداوند متعال، می‌توانید امیدوار باشید که هیچ کار سختی وجود ندارد که در نهایت آسان نشود. همچنین، از دوستان و نزدیکان خود کمک بگیرید؛ زیرا آنها ممکن است راهکارهایی را ارائه دهند که شما را به هدف‌تان نزدیک‌تر کند. دردها و مشکلات خود را با دیگران در میان بگذارید؛ گاهی اوقات صحبت کردن درباره دشواری‌ها می‌تواند بار سنگینی را از دوش شما بردارد و حتی ممکن است دیگران با پیشنهادات یا حمایت‌های خود به شما کمک کنند. این باور را داشته باشید که دلتان نمی‌شکند و خداوند نیز همواره یار و یاور شما خواهد بود، پس با امید و اعتماد پیش بروید.

چو گل هر دم به بویت جامه در تن | غزل شماره 389 حافظ

فال حافظ

منبع: پارسی دی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *